Η Ομάδα έργου θέλει να ευχαριστήσει όλους όσους συμμετείχαν στην υλοποίηση του έργου, όλους όσους συνέβαλλαν στην αντιμετώπιση των πολλών δυσκολιών που αυτό αντιμετώπισε και φυσικά την δασική κοινότητα της Ελλάδας που παρακολούθησε ενεργά την υλοποίησή του και συμμετείχε στις ποικίλες δράσεις του.

Αν και το έργο ολοκλήρωσε τον τυπικό του κύκλο, άφησε πίσω του ένα σημαντικό έργο κατάρτισης και φυσικά την Διαδικτυακή Πύλη Συνεργασίας για τα Δάση και την εφαρμογή Forestlife που θα συνεχίσουν να λειτουργούν με τη συνεργασία της Δασικής Υπηρεσίας και του ΕΚΒΥ.

με ιδιαίτερη εκτίμηση,

Η Ομάδα έργου

The post Οκτώβριος 2022: Υποβλήθηκε η τελική έκθεση του έργου appeared first on Forest Life - Οικοδόμηση συνεργασιών, ανάπτυξη δεξιοτήτων και ανταλλαγή γνώσεων για τα δάση του Δικτύου Natura 2000 στην Ελλάδα.

Στην έναρξη της ημερίδας, ο Γενικός Διευθυντής του ΟΦΥΠΕΚΑ, Δρ. Γιάννης Μητσόπουλος, απεύθυνε σύντομο χαιρετισμό και τόνισε την επιτυχή προσπάθεια του ForestLife να καλύψει το κενό πληροφόρησης, ιδιαίτερα των δασικών υπαλλήλων σε θέματα διατήρησης της βιοποικιλότητας και του Δικτύου Natura 2000, καθώς και την ανάγκη συνεργειών μεταξύ έργων που αφορούν στο φυσικό περιβάλλον, κυρίως όσων δημιουργούν διαδικτυακές υποδομές.

Στην κεντρική ομιλία με θέμα «Διαχείριση δασικών πυρκαγιών και νέες τεχνολογίες», ο Δρ. Ξανθόπουλος αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα να μάθουμε να διαχειριζόμαστε τις δασικές πυρκαγιές, καθώς  αποτελούν μέρος  της οικολογίας των μεσογειακών τοπίων και επομένως θα συμβαίνουν πάντοτε. Στην εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ομιλία του ανάπτυξε έννοιες και θέματα σχετικά με τη διαχείριση δασικών πυρκαγιών και επικεντρώθηκε στις δυνατότητες και τη βοήθεια που παρέχει σήμερα η μεγάλη παραγωγή γνώσης και η ανάπτυξη νέων τεχνολογιών. Στη συνέχεια επεσήμανε ότι αναγκαία προϋπόθεση για την αξιοποίηση της νέας γνώσης και των τεχνολογικών εξελίξεων είναι η ετοιμότητα της διοίκησης και της επιστημονικής κοινότητας να τις υιοθετήσουν, η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τους σκοπούς της διαχείρισης των πυρκαγιών σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Οι σκοποί είναι κρίσιμης σημασίας, αφού για παράδειγμα καθορίζουν αν το βάρος της διαχείρισης θα δοθεί στην πρόληψη ή την καταστολή. Ο κ. Ξανθόπουλος ανάδειξε την πρόληψη ως τη βέλτιστη επιλογή, καθώς συνάδει με πολλούς επιθυμητούς στόχους, όπως η μειούμενη ανά χρόνο καμένη έκταση, η αύξηση της αποδοτικότητας των πόρων που χρησιμοποιούνται κ.λπ. Ακολούθως, ανάλυσε τη σημασία των συνεργειών στην παραγωγή, τον διαμοιρασμό και την εφαρμογή της νέας γνώσης, κάτι που απαιτεί συνεργασία μεταξύ των επιστημόνων, μεταξύ της επιστήμης και της πράξης, αλλά και εμπιστοσύνη της Πολιτείας στις συνεργασίες αυτές, αναφέροντας και τη συμβολή του έργου Forestlife προς αυτή την κατεύθυνση. Τέλος, σε σχέση με τους υποδοχείς της γνώσης (Δασική Υπηρεσία, Πυροσβεστική Υπηρεσία) αναφέρθηκε σε αρχές, όπως η σταθερότητα στις αποφάσεις που λαμβάνονται, η διαθεσιμότητα πόρων (προσωπικό, χρηματοδότηση), η επένδυση στην εκπαίδευση/ενημέρωση, η χρήση του κριτηρίου της γνώσης στην οργάνωση της διαχείρισης των πυρκαγιών, τα ανοικτά δεδομένα, η ετοιμότητα προσαρμογής στα νέα δεδομένα και τις τεχνολογίες, καθώς και η προβολή των θετικών παραδειγμάτων.

Μετά την ομιλία του κ. Ξανθόπουλου, έγινε η ανασκόπηση του έργου (δείτε εδώ την παρουσίαση) και μία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση. Η συνάντηση έκλεισε με σύντομο χαιρετισμό από την ομάδα που υλοποίησε το έργο. Την εκδήλωση συντόνισε ο Δρ. Πέτρος Κακούρος.

Δείτε εδώ το video από την ημερίδα ολοκλήρωσης του έργου

The post 12 Ιουλίου 2022: Με την ημερίδα ολοκλήρωσης του έργου ForestLife κλείνει ο επίσημος κύκλος του έργου appeared first on Forest Life - Οικοδόμηση συνεργασιών, ανάπτυξη δεξιοτήτων και ανταλλαγή γνώσεων για τα δάση του Δικτύου Natura 2000 στην Ελλάδα.

Ο τύπος οικοτόπου περιλαμβάνει παραποτάμια δάση-στοές, στα οποία κυριαρχούν είδη ιτιάς και λεύκας. Δεν περιλαμβάνει άλλους τύπους παρόχθιων δασών όπως τα αλλουβιακά δάση με Alnus glutinosa, παραποτάμια δάση με κυριαρχία σκληρόξυλων ειδών Quercus, Ulmus, Fraxinus, δάση Platanus orientalis, θερμόφιλους παρόχθιους θαμνώνες με Tamarix spp. ή μη υγροτοπικά δάση με Populus tremula [2,5].

Εικόνα 1. Παρόχθια δάση-στοές του τύπου οικοτόπου 92A0 στο Νέστο. Φωτογραφικό αρχείο ΕΚΒΥ/Λ. Λογοθέτης.

Άλλες ταξινομήσεις

EUNIS G1.31 Mediterranean riparian Populus forests

European forest types < 6.12.3 Mediterranean and Macaronesian riparian forest

Palearctic Habitat Classification 44.141 Mediterranean white willow galleries, 44.162 Pontic willow galleries και 44.6 Mediterraneo-Turanian riverine forests

Copernicus Riparian Zones 3.1.1.1 Riparian and fluvial broadleaved forest

Ramsar Xf — Freshwater, tree-dominated wetlands

Εξάπλωση

Τα δάση του τύπου οικοτόπου 92A0 εξαπλώνονται στη Μεσογειακή Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική, τη Μαύρη Θάλασσα, καθώς και την Κεντρική Ευρασία. Στην Ελλάδα, εμφανίζονται κατά μήκος ποταμών και στις δελταϊκές εκβολές τους σε Βόρεια, Κεντρική και Δυτική Ελλάδα, με μεμονωμένες εμφανίσεις στη Δυτική Πελοπόννησο και τα νησιά του Αιγαίου. Εμφανίζονται σε 40 περιοχές του Δικτύου Natura 2000 στην Ελλάδα, καταλαμβάνοντας έκταση 40.012 στρεμμάτων [1,2,3,8].

Χάρτης εξάπλωσης και εύρους εξάπλωσης του τύπου οικοτόπου 92A0 στην Ελλάδα [12].

Φυσιογνωμία

Τα δάση εμφανίζουν μια πολυώροφη δομή, η οποία, σε συνδυασμό με την έντονη παρουσία αναρριχώμενων ειδών, τους προσδίδει μία χαρακτηριστική μορφή στοάς ή γαλαρίας. Τα είδη ιτιάς και λεύκης που συνήθως κυριαρχούν, φτάνουν σε ύψος τα 6-8 m και σπανιότερα τα 20 m. Είναι συνηθισμένη η στρωμάτωση του ορόφου των δέντρων σε δύο ύψη. Στο ανώτερο κυριαρχούν είδη λεύκης και στο κατώτερο είδη ιτιάς. Οι όροφοι των θάμνων και των ποωδών φυτών εμφανίζουν μεγάλο εύρος σε κάλυψη, ανάλογα με τις φωτιστικές συνθήκες εντός των συστάδων [2].

Χλωριδική σύνθεση

Salix alba, S. fragilis, Populus. alba, S. eleagnos, S. purpurea, Ulmus spp., Fraxinus spp., Alnus glutinosa Clematis vitalba, Vitis vinifera, Cynanchum acutum, Periploca graeca, Hedera helix, Smilax aspera, Humulus lupulus, Solanum dulcamara, Urtica dioica, Agrostis stolonifera [2,11].

Οικολογία

Παρόχθιος τύπος οικοτόπου που συνήθως εξαπλώνεται κατά μήκος των ποταμών και εντός των πλημμυρικών τους πεδίων. Η παρουσία του εξαρτάται από τη στάθμη του υπεδάφιου νερού, ενώ για τη διατήρησή του είναι σημαντική η περιοδική κατάκλυση από το νερό. Τα εδάφη που εμφανίζονται σε αυτές τις περιοχές είναι συνήθως αμμοαργιλλώδη και έχουν προκύψει από αλλουβιακές αποθέσεις φερτών υλικών, καθιστώντας τα πλούσια σε θρεπτικά συστατικά. Η κλίση είναι από μηδενική έως πολύ μικρή και το υψόμετρο εμφάνισης ποικίλλει από 0-1.200 m, αλλά σπάνια εμφανίζεται πάνω από τα 600 m. Η χαρακτηριστική παρουσία πολλών ειδών αναρριχώμενων φυτών δημιουργεί ένα σύνθετο δομικά οικολογικό περιβάλλον [2,3,8,9].

Εικόνα 2. Πολυώροφη δομή του τύπου οικοτόπου 92A0. Φωτογραφικό αρχείο ΕΚΒΥ/Λ. Λογοθέτης

Οικονομική αξία

Η υψηλή προστατευτική αξία των δασών του τύπου οικοτόπου 92A0, σε συνδυασμό με την ευαισθησία των παρόχθιων οικοσυστημάτων στα οποία εμφανίζονται, έχουν οδηγήσει στον παραγκωνισμό των υλοτομιών. Όμως, τα δάση αυτά προσφέρουν ποικίλλες οικοσυστημικές υπηρεσίες, σταθεροποιώντας τις όχθες, φιλτράροντας τους ρύπους προτού αυτοί εισέλθουν στο υδάτινο σώμα και δημιουργώντας, μέσω της σκίασης που προσφέρουν αλλά και των νεκρών υλικών που απορρίπτουν εντός των υδάτινων σωμάτων, κατάλληλα μικρο-ενδιαιτήματα για την πανίδα των ποταμών και των ρεμάτων. Επίσης, συχνά αποτελούν «οικολογικούς διαδρόμους» για την άγρια ζωή, διασυνδέοντας φυσικές περιοχές στο συχνά κατακερματισμένο τοπίο των πεδιάδων στις οποίες εμφανίζονται. Προσδίδουν επίσης, μία υψηλή αισθητική αξία, αποτελώντας πόλο έλξης για αναψυχή [3,8].

Διαχείριση

Η διαχείριση των παρόχθιων δασών του τύπου εστιάζει στην προστασία, αποκατάσταση και ανάδειξή τους. Συχνά, είναι απαραίτητη η συνέργεια με άλλα επιστημονικά πεδία και αρμόδιες υπηρεσίες, όπως στις περιπτώσεις καθορισμού της οικολογικής ροής ενός ποταμού, ώστε να εξασφαλίζεται η απαραίτητη ροή νερού και θρεπτικών συστατικών για τη διατήρηση του δάσους [3,13].

Κατάσταση διατήρησης

Η κατάσταση διατήρησης του τύπου οικοτόπου κρίνεται ανεπαρκής σύμφωνα με την 3η εξαετή έκθεση αναφοράς σε εφαρμογή του άρθρου 17 της Οδηγίας 92/43 για τους Οικοτόπους, με τάση για παραμονή σε σταθερότητα [11].

Πιέσεις και απειλές

Στις κυριότερες υφιστάμενες πιέσεις που εντοπίστηκαν για τον τύπο οικοτόπου συγκαταλέγονται η καλλιέργεια, η κοπή του υπορόφου, η βόσκηση, η φύτευση δέντρων, η μη αειφορική διαχείριση, η ύπαρξη λατομείων, η παρουσία δρόμων, η γειτνίαση με οικισμούς, η απόρριψη λυμάτων, η ύπαρξη κτιρίων και άλλων κατασκευών, οι δραστηριότητες αναψυχής, η ρύπανση του εδάφους και η απόρριψη στερεών ρυπαντών, τα χωροκατακτητικά ξενικά είδη, η τροποποίηση των υδρολογικών συνθηκών, αλλά και γενικότερεα ανθρωπογενείς παρεμβάσεις στο φυσικό περιβάλλον, ακραίες καταιγίδες και θύελλες και η δασική διαχείριση. Στις απειλές που δυνητικά μπορεί να απειλήσουν τον τόπο οικοτόπου περιλαμβάνονται πέρα από τις υφιστάμενες και η δημιουργία κατασκευών για αναψυχή καθώς και το ενδεχόμενο αυξημένης προσβασιμότητας στα δάση αυτά με τις επιπτώσεις που αυτό επιφέρει [2,11].

Γενική Βιβλιογραφία

1.Arvela, M., J. Bailly Maitre, D. Evans, Mac Sharry & M. Aronsson. 2013. Pre-scoping Document for the Natura 2000 Seminar at the Mediterranean Region.http://ec.europa.eu/environment/nature/natura2000/platform/knowledge_base/135_mediterranean_region_en.htm#NBP.

2.Ντάφης, Σπ., Εύα Παπαστεργιάδου, Ευθαλία Λαζαρίδου και Μαρία Τσιαφούλη (συντονιστές έκδοσης). 2001. Τεχνικός οδηγός αναγνώρισης, περιγραφής και χαρτογράφησης τύπων οικοτόπων της Ελλάδας. Ελληνικό Κέντρο Βιοτόπων-Υγροτόπων (ΕΚΒΥ). Θέρμη. 393 σελ.

3.Ντάφης, Σπ. 2010. Τα δάση της Ελλάδας. Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας. 192 σελ.

4.Devillers, Pierre & Devillers-Terschuren, Jean. A classification of Palearctic habitats. Council of Europe, Strasbourg: Nature and environment, No 78

5.European Commission. 2013. Interpretation Manual of European Union Habitats -EUR28

6.ΕΕΑ. 2006.  European forest types – Categories and types for sustainable forest management reporting and policy. EEA Technical report No 9/2006. European Environment Agency, Copenhagen, Denmark.

7.European Environmental Agency Habitat types search. http://eunis.eea.europa.eu/habitats.jsp

8.San-Miguel-Ayanz, J., de Rigo, Daniele, Caudullo, Giovanni, Houston Durant, Tracy, Mauri, Achille. Eds. 2016. European Atlas of Forest Tree Species. (Eds.) Publication Office of the European Union, Luxembourg. ISBN: 978-92-79-36740-3. DOI: 10.2788/038466.

Ειδική βιβλιογραφία

9.Ζόγκαρης, Σ., Β. Χατζηβαρσάνης, Α.Ν. Οικονόμου, Γ. Χατζηνικολάου, Σοφία Γιακουμή, και Π. Δημόπουλος. Παρόχθιες ζώνες στην Ελλάδα. Προστατεύοντας τις παραποτάμιες οάσεις ζωής. Ειδική έκδοση ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε., Πρόγραμμα Interreg IIIC Sud, “RIPIDURABLE”. 95 σελ.

10.GAF AG. 2013. CS-3/17 Nomenclature Guideline, Issue 3.0 Copernicus Riparian Zones.

11.Report on the main results of the surveillance under article 17 for annex I habitat types (Annex D). Code 92A0. Name Salix alba and Populus alba http://biodiversity-info.gr/images/DOCUM/3rd_Art17_Report/Habitat_types/terrestrial/92A0.pdf

12.Χάρτης εξάπλωσης και εύρους εξάπλωσης τύπου οικοτόπου 92A0. http://www.biodiversity-info.gr/images/DOCUM/3rd_Art17_Report/Habitat_types/terrestrial/maps/92A0_map.pdf

13.Χατζηχαραλάμπους, Έλενα, Μαρία Δημάκη, Δ. Ζέρβας, Εμ. Κουτράκης, Γ. Πουλής, Α. Σαπουνίδης και Λένα Χατζηιορδάνου. 2015. Λεπτομερής αναγνώριση των οικολογικών απαιτήσεων σε νερό των τύπων οικοτόπων και των ειδών στόχων που εξαρτώνται από το νερό, στις περιοχές Δέλτα Αξιού, Δέλτα Αλιάκμονα και Λιμνοθάλασσα Κίτρους. Ελληνικό Κέντρο Βιοτόπων – Υγροτόπων (ΕΚΒΥ). Θέρμη. 71 σελ. + 7 Χάρτες & γεωγραφικά αρχεία.

Μπορείτε να κατεβάσετε στον υπολογιστή σας το πληροφοριακό δελτίο σε μορφή pdf.

The post ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΟΙΚΟΤΟΠΟΥ 92A0 Salix alba and Populus alba galleries Factsheet appeared first on Forest Life - Οικοδόμηση συνεργασιών, ανάπτυξη δεξιοτήτων και ανταλλαγή γνώσεων για τα δάση του Δικτύου Natura 2000 στην Ελλάδα.

Η διαδικτυακή εφαρμογή «Τα δάση της Ελλάδας» (https://greekforests.gr)

Η διαδικτυακή εφαρμογή «Τα Δάση της Ελλάδας», συγκεντρώνει τον πλούτο των ελληνικών δασών, παρουσιάζει τη φυσιογνωμία και τις ιδιαιτερότητές τους, τη βιοποικιλότητα που στηρίζουν, τη σπουδαιότητα της φύσης τους, τα αξιοθέατα και τις δυνατότητες αναψυχής που προσφέρουν, τις απειλές που δέχονται. Επιπλέον, δίνει τις κατευθύνσεις σωστής συμπεριφοράς στο δάσος, παρέχει τη δυνατότητα αναφοράς τυχόν προβλημάτων που ο χρήστης εντοπίσει κατά την επίσκεψή του σε κάποια περιοχή, ενώ παράλληλα συγκεντρώνει χρήσιμα στοιχεία επικοινωνίας με αρμόδιους φορείς και υπηρεσίες κάθε περιοχής.

Αρκεί ένα «κλικ» πάνω στον διαδραστικό χάρτη της εφαρμογής για να απολαύσει κανείς τον θησαυρό και την ποικιλία των ελληνικών δασών, θησαυρό των ελληνικών δασών, από το Φοινικόδασος στο Βάι της Κρήτης με την ημιερημική χλωρίδα, μέχρι τα δάση των ψυχρόβιων κωνοφόρων της Ροδόπης. Ιδιαίτερα σημαντική είναι και δυνατότητα ανάγνωσης του βιβλίου «Τα δάση της Ελλάδας» του αείμνηστου καθηγητή Δασολογίας του ΑΠΘ, Σπύρου Ντάφη, σε μορφή e-book.

Η εφαρμογή σχεδιάστηκε στο πλαίσιο του έργου ForestLife από το ΕΚΒΥ και υλοποιήθηκε σε συνεργασία με τη Γενική Διεύθυνση  Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος του ΥΠΕΝ, με σκοπό να συνθέσει ένα χρήσιμο και αποτελεσματικό εργαλείο που θα συμβάλλει στην ευαισθητοποίηση των πολιτών για τις αξίες των ελληνικών δασών, θα διευκολύνει την επίσκεψη σε λιγότερο γνωστούς προορισμούς, θα περιορίσει τις πιέσεις σε δάση με υψηλή επισκεψιμότητα, θα επικοινωνήσει τον πλούτο, τη σπουδαιότητα και την ομορφιά των ελληνικών δασών.

Η εφαρμογή είναι διαθέσιμη και για φορητές συσκευές με λήψη από την ιστοσελίδα https://greekforests.gr.

Διαδικτυακή Πύλη για τα Δάση (https://forests-ypen.gr)

Στο πλαίσιο του έργου ForestLife αναπτύχθηκε επίσης η Διαδικτυακή Πύλη για τα Δάση, μία επιστημονική πύλη, η οποία απευθύνεται κυρίως στους ειδικούς επιστήμονες και στους επαγγελματίες της δασικής κοινότητας της χώρας. Η Πύλη περιλαμβάνει ηλεκτρονική βιβλιοθήκη (με σχετική νομοθεσία, εκθέσεις, χάρτες, κατευθυντήριες οδηγίες, δημοσιεύσεις, εκδόσεις και εκπαιδευτικό υλικό), γνωσιακή βάση, εφαρμογή επισκόπησης γεωχωρικών δεδομένων, καθώς και κοινότητα συζητήσεων. Σκοπός της είναι να διευκολύνει τα μέλη της δασικής κοινότητας σε όλη την Ελλάδα να οικοδομήσουν σχέσεις συνεργασίας και να μπορούν εύκολα και άμεσα να μοιράζονται γνώσεις, εμπειρίες και βέλτιστες πρακτικές σε σχέση με τη διαχείριση των δασών στις περιοχές του Ευρωπαϊκού Δικτύου Natura 2000. Με μια απλή εγγραφή στην Πύλη, οι χρήστες μπορούν να συνεισφέρουν στη διαμόρφωση του περιεχομένου της, είτε στέλνοντας υλικό ενημέρωσης προς δημοσίευση (π.χ. ανακοινώσεις εκδηλώσεων, δελτία τύπου, ανακοινώσεις αποτελεσμάτων ερευνητικών έργων), είτε αποθέτοντας υλικό προς ανάρτηση στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη και τη γνωσιακή βάση της Πύλης.

Ο σχεδιασμός της Διαδικτυακής Πύλης για τα Δάση έγινε από το ΕΚΒΥ, σε συνεργασία με τη Γενική Διεύθυνση  Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (Υ.Π.ΕΝ.). Την ευθύνη για τη λειτουργία και διαχείρισή της έχει η Γενική Διεύθυνση  Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος του Υ.Π.ΕΝ.

Στο πλαίσιο του έργου ForestLife πραγματοποιήθηκαν και σεμινάρια κατάρτισης για συγκεκριμένες θεματικές. Παρότι το έργο ολοκληρώνεται, το ΕΚΒΥ θα συνεχίσει να στηρίζει τις εφαρμογές που αναπτύχθηκαν, εμπλουτίζοντάς τις με πληροφοριακό και φωτογραφικό υλικό.

The post Εφαρμογή και Διαδικτυακή Πύλη για τα Δάση Διαθέσιμα σε όλους τα πολύτιμα εργαλεία του Forestlife για τα ελληνικά δάση appeared first on Forest Life - Οικοδόμηση συνεργασιών, ανάπτυξη δεξιοτήτων και ανταλλαγή γνώσεων για τα δάση του Δικτύου Natura 2000 στην Ελλάδα.

Το σεμινάριο συντόνισαν η καθηγήτρια του Τμήματος Δασολογίας και Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Αναστασία Παντέρα και ο συντονιστής του έργου Δρ. Πέτρος Κακούρος από το Ελληνικό Κέντρο Βιοτόπων-Υγροτόπων (ΕΚΒΥ). Εισαγωγικά ο κ. Κακούρος παρουσίασε τους σκοπούς του σεμιναρίου και κάποια από τα κύρια γνωρίσματα των ελληνικών δασών δρυός και στη συνέχεια η κ. Παντέρα παρουσίασε τα δασολιβαδικά συστήματα δρυός, τις ιδιαίτερα σημαντικές οικοσυστημικές υπηρεσίες που παρέχουν και τις ανάγκες διαχείρισης και ανόρθωσης τους. Σχετική με την ανόρθωση και αποκατάστασή των δασών δρυός ήταν και η παρουσίαση της Δρ. Δέσποινας Παϊταρίδου από τη Γενική Διεύθυνση Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος, η οποία παρουσίασε τις δράσεις και τις υποδομές της Δασικής Υπηρεσίας για τη συλλογή, επεξεργασία και αποθήκευση πολλαπλασιαστικού υλικού γενικά και για τη δρυ ειδικότερα. Ακολούθησε ο Δασάρχης Πύργου, Δρ. Παναγιώτης Λάττας ο οποίος παρουσίασε το δρυοδάσος της Φολόης, τη διαχείρισή του ως δάσος πολλαπλών σκοπών και τις ειδικότερες δράσεις αποκατάστασης παλαιών φυτεύσεων με κωνοφόρα για την ευνόηση της φυσικής αναγέννησης της δρυός. Στα θέματα διαχείρισης των δρυοδασών και πιο συγκεκριμένα για τις δυνατότητες που παρέχουν τα ατομικά μοντέλα δέντρων για τη βελτίωση του σχεδιασμού της διαχείρισής τους, μίλησε ο Δρ. Γαβριήλ Σπύρογλου, ερευνητής στο Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών Θεσσαλονίκης. Ακολούθησε η παρουσίαση του καθηγητή του Τμήματος Δασολογίας Επιστημών Ξύλου & Σχεδιασμού Γιώργου Νταλού και του Δρ. Δημήτρη Κουτσιανίτη, ερευνητή στο ίδιο τμήμα για το ξύλο της δρυός και τις δυνατότητες αξιοποίησής του, οι οποίες έχουν πολλαπλασιαστεί με τις τεχνολογικές εξελίξεις στον τομέα του ξύλου. Στη συνέχεια, η Δρ. Αλεξάνδρα Δεμερτζή, δασολόγος-ερευνήτρια παρουσίασε τους οργανισμούς – κλειδιά για την οικολογία των δρυοδασών και τις ανάγκες διατήρησης και αποκατάστασης των πληθυσμών τους, ένα ιδιαίτερα σημαντικό θέμα για τα ελληνικά δρυοδάση που διακρίνονται για την υψηλότατη βιοποικιλότητά τους.

Ακολούθησε συζήτηση μεταξύ των εισηγητών και των συμμετεχόντων. Παρακολουθήσετε τη μαγνητοσκόπηση του σεμιναρίου.

Ακολουθεί ο κατάλογος των ομιλητών με συνδέσμους για τις παρουσιάσεις:

Εισαγωγή στο σεμινάριο: Τα ελληνικά δρυοδάση και οι αξίες τους. Πέτρος Κακούρος, Δρ. Δασολόγος, υπεύθυνος δασικών προγραμμάτων, Ελληνικό Κέντρο Βιοτόπων-Υγροτόπων.

Δασολιβαδικά συστήματα δρυός και οι ανάγκες διαχείρισης/ανόρθωσης τους. Αναστασία Παντέρα, Καθηγήτρια, Τμήμα Δασολογίας και Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Δασικό πολλαπλασιαστικό υλικό και δρυς. Δέσποινα Παϊταρίδου. Δρ. Δασολόγος, ΥΠΕΝ, Γενική Διεύθυνση Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος.

Διαχείριση του δρυοδάσους Φολόης ως δάσος πολλαπλών σκοπών και αποκατάσταση παλαιών ενρητινώσεων. Παναγιώτης Λάττας, Δρ. Δασολόγος, Δασάρχης Πύργου.

Ατομικά μοντέλα δέντρων και αειφορική διαχείριση των δρυοδασών μας. Γαβριήλ Σπύρογλου, Δρ. Δασολόγος, Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών Θεσσαλονίκης.

Το ξύλο δρυός και οι δυνατότητες αξιοποίησής του. Γιώργος Νταλός, Καθηγητής, Τμήμα Δασολογίας Επιστημών ξύλου & Σχεδιασμού, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και Δημήτριος Κουτσιανίτης, Δρ. Δασολόγος, Ερευνητής και εξ. συνεργάτης Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

Οργανισμοί-κλειδιά για την οικολογία των δρυοδασών, διατήρηση και αποκατάσταση των πληθυσμών τους. Αλεξάνδρα Δεμερτζή, Δρ. Δασολόγος-ερευνήτρια.

The post Με το διαδικτυακό σεμινάριο “Διαχείριση-αποκατάσταση δασών δρυός” ολοκληρώθηκε με επιτυχία ο κύκλος σεμιναρίων του ForestLife appeared first on Forest Life - Οικοδόμηση συνεργασιών, ανάπτυξη δεξιοτήτων και ανταλλαγή γνώσεων για τα δάση του Δικτύου Natura 2000 στην Ελλάδα.

Τα 14 είδη και υποείδη (taxa) δρυός που απαντούν στην Ελλάδα σχηματίζουν ίσως τα πολυτιμότερα δάση της χώρας. Είναι δάση με υψηλή βιοποικιλότητα καθώς φιλοξενούν πολυάριθμα είδη φυτών και ζώων από τα οποία πολλά είναι προστατευόμενα. Στους κορμούς, ιδιαίτερα των δέντρων μεγάλης ηλικίας, δημιουργούνται πολλά μικροενδιαιτήματα κατάλληλα για την πανίδα. Τα φύλλα και οι καρποί τους αποτελούν κύρια τροφή για πληθώρα εντόμων, πουλιών και θηλαστικών ενώ συχνά στις ώριμες και σχετικά αραιές συστάδες με τα μικρά και μεγάλα διάκενα απαντούν πολλά και σημαντικά είδη φυτών. Απαντούν σε όλες τις ζώνες βλάστησης και συγκροτούν αμιγή και μεικτά δάση με άλλα πλατύφυλλα και κωνοφόρα είδη, ενώ ορισμένα όπως η αριά (Quercus ilex) μπορούν να συμπεριφερθούν και ως αζωνική βλάστηση κατά μήκος ρεματιών, ιδιαίτερα στις ξηρότερες περιοχές της χώρας. Αποτελούν επίσης σπουδαίο συστατικό στοιχείο των χερσαίων περιοχών του Natura 2000 στην Ελλάδα, αφού απαντούν ως κύρια είδη σε 11 από τους περίπου 40 τύπους οικοτόπων ευρωπαϊκού και ελληνικού ενδιαφέροντος με δασικό χαρακτήρα.

Χαρακτηριστικό τοπίο ώριμων πεδινών δρυοδασών.

Είναι ήδη μακρόβια και συχνά συνδέονται με σημαντικά γεγονότα ή τοποθεσίες μεμονωμένα ή σε συστάδες, ακόμα και σε ολόκληρα δάση. Η κυριαρχία τους στη δασική βλάστηση της Ελλάδας σε συνδυασμό με την αξία τους είχε γίνει αντιληπτή ήδη από την αρχαιότητα και γιαυτό συχνά τα πυκνά δάση αποκαλούνταν δρυμοί. Πληθώρα αρχαίων και σύγχρονων έργων τέχνης μιμούνται τα φύλλα και τους καρπούς τους. Τα δάση δρυός παρέχουν, ακόμα και υποβαθμισμένα, πολυάριθμες και σημαντικές οικοσυστημικές υπηρεσίες. Αποτελούν κρίσιμο πόρο για την εκτατική κτηνοτροφία, παράγουν καυσόξυλα που εξακολουθούν να αποτελούν σημαντική πηγή ενέργειας στην ημιορεινή και ορεινή Ελλάδα, ξυλοκάρβουνο και φυσικά τεχνική ξυλεία. Συμβάλλουν επίσης στη διατροφή μας όχι μόνο έμμεσα ως ζωοτροφή αλλά και άμεσα. Αποτελούν το ενδιαίτημα πολλών ειδών μανιταριών, ενώ αξιοποιούνται και ως πηγή υδατανθράκων μέσω της παραγωγής εδώδιμων αλεύρων. Πρεμνοβλαστάνουν εύκολα και μπορούν σε σχετικά βραχύ χρόνο να αποκαταστήσουν τη δασοκάλυψη μετά από φωτιές, ενώ με κατάλληλους χειρισμούς μπορούν να εξελιχθούν σε υψηλά δάση και να αναγεννώνται ως σπερμοφυή. Αποτελούν έτσι πολύτιμους συμμάχους στην αποτροπή της διάβρωσης και σε συνδυασμό με την αντοχή αρκετών ειδών στην ξηρασία μπορούν να βοηθήσουν ουσιαστικά στην προσαρμογή της διαχείρισης των δασών στην κλιματική αλλαγή.

Λιβάδι σε διάκενο δάσους δρυός στο Εθνικό Πάρκο Πρεσπών. ΕΚΒΥ/Π. Κακούρος

Ωστόσο, παρά την ανθεκτικότητά τους τα δάση δρυός χρειάζονται φροντίδα, ενώ η μακραίωνη χρήση τους επιβάλλει την ανόρθωση/αποκατάσταση μεγάλου μέρους της έκτασής τους. Τα υψηλά δάση δρυός μέσα από κατάλληλο σχεδιασμό και χειρισμούς μπορούν να αποδώσουν το επίπεδο των οικοσυστημικών υπηρεσιών που μπορούν. Είναι δε επιτακτική ανάγκη τα υποβαθμισμένα δρυοδάση, είτε πρόκειται για πρεμνοφυή είτε για αραιά-έντονα υποβαθμισμένα, να αποκατασταθούν με αναγωγή ή με σπορές/φυτεύσεις.

Για όλους αυτούς τους κρίθηκε σκόπιμο να τους αφιερωθεί το τελευταίο σεμινάριο του έργου Life Forestlife. Στο σεμινάριο γίνεται μια προσπάθεια να παρουσιαστούν οι κυριότερες πλευρές της διαχείρισης και αποκατάστασης των δρυοδασών της χώρας μας μαζί με συγκεκριμένα παραδείγματα, όπως και νέες προσεγγίσεις για τη χρήση της ξυλείας δρυός και άλλων δασικών προϊόντων.

Πληροφορίες για τις δρυς και τη διαχείρισή τους σε “Δοκίμιον Αγρονομίας” του 1867.

Το σεμινάριο διοργανώνεται μέσω διαδικτύου στο πλαίσιο του έργου LIFE14 GIE/GR/000304 ForestLife «Οικοδόμηση συνεργασιών, ανάπτυξη δεξιοτήτων και ανταλλαγή γνώσεων για τα δάση του Δικτύου NATURA 2000 στην Ελλάδα» την Πέμπτη 31/03/2022 και ώρα 10:00 έως 14:00. Η συμμετοχή είναι δωρεάν. Για εγγραφή δείτε εδώ. Για το .

The post 31 Μαρτίου 2022: Διαδικτυακό σεμινάριο για τη διαχείριση-αποκατάσταση των δρυοδασών appeared first on Forest Life - Οικοδόμηση συνεργασιών, ανάπτυξη δεξιοτήτων και ανταλλαγή γνώσεων για τα δάση του Δικτύου Natura 2000 στην Ελλάδα.

• Η αποφύλλωση της κόμης είναι δείκτης της συνολικής υγείας των δέντρων και αντανακλά τις επιπτώσεις των περιβαλλοντικών στρεσογόνων παραγόντων.
• Το ποσοστό των πλήρως φυλλωμένων δέντρων έχει μειωθεί τα τελευταία 30 χρόνια, ενώ η μέση φυλλόπτωση έχει αυξηθεί, ιδιαίτερα από το 2010.
• Τα έντομα (μεταξύ των βιοτικών παραγόντων) και η ξηρασία (μεταξύ των αβιοτικών παραγόντων) είναι οι πιο συχνά αναφερόμενες αιτίες καταστροφής των δέντρων.
• Πρόσφατα επεισόδια έντονης ξηρασίας αύξησαν την αποφύλλωση της κόμης και μείωσαν την ανάπτυξη των δέντρων, κάτι που μπορεί να επιδεινωθεί από την ατμοσφαιρική ρύπανση.

Στο συγκεκριμένο πρόγραμμα συμμετέχει και η Ελλάδα μέσω του Ινστιτούτου Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων (ΙΜΔΟ). Στο πλαίσιο του προγράμματος, το 1988 εγκαταστάθηκαν στη χώρα 100 πειραματικές επιφάνειες υψηλών δασών και θάμνων για το βασικό επίπεδο παρακολούθησης (Level I), τα δεδομένα των οποίων συλλέγονται με τη βοήθεια των περιφερειακών μονάδων της Δασικής Υπηρεσίας (εικόνα 1).

Εικόνα 1. Οι επιφάνειες του βασικού επίπεδου παρακολούθησης  (Level I) του ICP στην Ελλάδα.

Οι παράμετροι που εξετάζονται και εκτιμώνται με το δίκτυο Level I  είναι:

• Αποφύλλωση των δέντρων
• Αποχρωματισμός της κόμης των δέντρων
• Φαινολογία
• Ταυτοποίηση των προσβολών από βιοτικούς και αβιοτικούς παράγοντες

Το 1995 το ΙΜΔΟ εγκατάστησε τέσσερις (4) επιπλέον πειραματικές επιφάνειες εντατικής παρακολούθησης (εικόνα 2), σύμφωνα με οδηγίες της Ε.Ε., οι οποίες εντάχθηκαν στο Level II. Τα οικοσυστήματα τα οποία επιλέχθηκαν ήταν τα εξής:

• Αείφυλλων πλατύφυλλων (Quercus ilex) στη Βαρετάδα Αιτωλοακαρνανίας,
• Δρυός (Quercus fraineto) στη Μελιβοία Λάρισας,
• Οξιάς (Fagus sylvatica) στη Μελιβοία Λάρισας
• Ελληνικής ελάτης (Abies borisii regis) στον Άγιο Νικόλαο Ευρυτανίας.

Οι συγκεκριμένες περιοχές επιλέχθηκαν γιατί στη δεκαετία του ’70 η Δασική Υπηρεσία είχε εγκαταστήσει μόνιμους σταθμούς για την παρακολούθηση των υδρολογικών παραμέτρων.

Εικόνα 2. Οι επιφάνειες εντατικής παρακολούθησης (Level II) του ICP στην Ελλάδα.

Στις επιφάνειες εντατικής παρακολούθησης (Level ΙΙ) συλλέγονται δεδομένα για τις ακόλουθες παραμέτρους:

1. 1. Εκτίμηση κατάστασης κόμης και υγείας των δέντρων
2. 2. Μετεωρολογία (Εικόνα 3)
3. 3. Υδρολογία και ανάλυση κατακρημνισμάτων
4. 4. Συλλογή εδαφικού διαλύματος και ανάλυση (Εικόνα 4)
5. 5. Συλλογή φυτικών ιστών και ανάλυση
6. 6. Εκτίμηση βιοποικιλότητας
7. 7. Συλλογή παρεδαφιαίας βλάστησης και ανάλυση
8. 8. Συλλογή φυλλόπτωσης και ανάλυση (Εικόνα 5)
9. 9. Συλλογή δειγμάτων εδάφους και ανάλυση
10. 10. Μέτρηση αύξησης δέντρων
11. 11. Εκτίμηση φαινολογίας
12. 12. Μέτρηση φυλικής επιφάνειας
13. 13. Εκτίμηση βλαβών από όζον στα φυτά
14. 14. Μέτρηση συγκέντρωσης όζοντος στην ατμόσφαιρα
15. 15. Προσδιορισμός καμπυλών συγκράτησης νερού στο έδαφος (Εικόνα 6)
16. 16. Μέτρηση θερμοκρασίας και υγρασίας στα εδάφη

Παράδειγμα της βοήθειας που μπορεί να παρέχει το δίκτυο αποτελεί εργασία [2] που αφορά στον συνδυασμό της επίδρασης υψηλών θερμοκρασιών (καύσωνας) με την ξηρασία που αυξάνει τη θνησιμότητα των δέντρων σε όλη την Ευρώπη, δημιουργώντας ιδιαίτερους κινδύνους για τα δάση της νότιας και της ανατολικής Ευρώπης.

Εικόνα 3. Μετεωρολογικός σταθμός και συλλέκτες κατακρημνισμάτων στην επιφάνεια αείφυλλων πλατύφυλλων στη Βαρετάδα Αιτωλοακαρνανίας (Φωτ. ΙΜΔΟ).

Εικόνα 4. Συλλέκτες εδαφικού διαλύματος από λυσίμετρα μηδενικής τάσης στην επιφάνεια οξιάς στην περιοχή της Όσσας (Φωτ. ΙΜΔΟ)

Εικόνα 5. Φυλλοπαγίδες στην επιφάνεια δρυός στην περιοχή της Όσσας (Φωτ. ΙΜΔΟ).

Εικόνα 6. Συλλέκτες διαπερώσας βροχής στην επιφάνεια ελάτης στον Τυμφρηστό (Φωτ. ΙΜΔΟ).

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Πρόγραμμα μπορείτε να περιηγηθείτε στους παρακάτω συνδέσμους:

http://icp-forests.net/

http://www.fria.gr/level-1-plots.html

The post ICP Forests: Ένα πρόγραμμα βιοπαρακολούθησης για την υγεία των δασών της Ευρώπης appeared first on Forest Life - Οικοδόμηση συνεργασιών, ανάπτυξη δεξιοτήτων και ανταλλαγή γνώσεων για τα δάση του Δικτύου Natura 2000 στην Ελλάδα.

Σπύρος Κατσίποδας/Δασαρχείο Καλαμάτας

Είναι επίσης απαραίτητο για την επανεγκατάσταση ειδών που θα συμβάλλουν αρχικά στην αποκατάσταση και στη συνέχεια στην αύξηση και ανάπτυξη του δάσους. Η διευθέτηση αυτών των από πρώτης άποψης ανταγωνιστικών μεταξύ τους χρήσεων είναι συχνά δυσχερής, αλλά απολύτως απαραίτητη. Σε αυτή την κατεύθυνση και με αφορμή τις μεγάλες δασικές πυρκαγιές του καλοκαιριού του 2021, η Δασική Υπηρεσία και ο αρμόδιος υφυπουργός κ. Αμυράς εξέδωσαν την εγκύκλιο ΥΠΕΝ/ΔΔΔ/117627/3873 «Γενικές Οδηγίες – Κατευθύνσεις για τη διαχείριση και αξιοποίηση της ξυλείας των καμένων δασών».

Η εγκύκλιος, εκτός από τα θέματα αξιοποίησης του ξύλου ως υλικού και τις οδηγίες για την αποκατάσταση του δάσους, θέτει και μία σειρά ειδικών όρων και περιορισμών για την προστασία του εδάφους, των υδατικών πόρων και της βιοποικιλότητας. Λαμβάνοντας υπόψη τις γνώσεις και την εμπειρία του προσωπικού της Δασικής Υπηρεσίας, παρέχει ειδικότερες κατευθύνσεις για τις θέσεις από όπου μπορεί να εξαχθεί ξυλεία, τις μεθόδους απόληψης, τη διαχείριση των υπολειμμάτων των υλοτομιών κ.ά. Σημαντικές είναι και οι προβλέψεις για τη μη διάνοιξη νέων οδών ή τρακτερόδρομων για την απόληψη του ξύλου και για την απόλυτη προτεραιότητα της προστασίας του εδάφους και της φυσικής αναγέννησης.

Σε ό,τι αφορά τη διατήρηση της βιοποικιλότητας, η εγκύκλιος περιλαμβάνει δύο πολύ συγκεκριμένες οδηγίες. Η πρώτη αφορά τα τμήματα της καμένης περιοχής που βρίσκονται εντός περιοχής Natura 2000, για τα οποία επισημαίνεται η υποχρέωση συνεκτίμησης, στη λήψη των όποιων αποφάσεων, των αναγκών διατήρησης και αποκατάστασης των τύπων οικοτόπων και των ειδών ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος. Η δεύτερη οδηγία αφορά στην υποχρέωση διατήρησης τουλάχιστον 15 ιστάμενων καμένων δέντρων ανά εκτάριο, μέτρο ιδιαίτερα σημαντικό για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας, ενώ γίνεται και υπενθύμιση της σχετικής με το θέμα ΚΥΑ Η.Π. 8353/276/Ε103/12 που αφορά ειδικότερα μέτρα για τη διατήρηση της άγριας ορνιθοπανίδας στις περιοχές Natura 2000  που είναι Ζώνες Ειδικής Προστασίας.

Το θέμα της διαχείρισης του ξύλου σε καμένες δασικές εκτάσεις είναι μεγάλο και πολλά ερωτήματα δεν έχουν απαντηθεί, ακόμη και σε διεθνές επίπεδο, παρότι σημειώνεται σημαντική πρόοδος. Ενδεικτικές είναι οι ακόλουθες δημοσιεύσεις που περιλαμβάνουν ευρεία ανασκόπηση του θέματος, διατυπώνουν προτάσεις και παρουσιάζουν καλές πρακτικές.

Mauri E & Pons P (2019) Handbook of good practices in post-wildfire management. 2nd edition. Anifog Project, CGL2014-54094-R, Universitat de Girona. 169 pp. ISBN 978-84-8458-564-0. https://anifog.wixsite.com/anifog/blank

Nemens, Deborah G.; Varner, J. Morgan; Johnson, Morris C. 2019. Environmental effects of postfire logging: an updated literature review and annotated bibliography. Gen. Tech. Rep. PNW-GTR-975. Portland, OR: U.S. Department of Agriculture, Forest Service, Pacific Northwest Research Station. 35 p. https://doi.org/10.2737/PNW-GTR-975

Moreira, F., M. Arianoutsou, P. Corona  and J. de Las Heras (eds) 2012. Post-Fire Management and Restoration of Southern European Forests. Springer, Dordrecht

Φυσική αναγέννηση μαύρης πεύκης δίπλα σε πεσμένο καμένο κορμό στον Πάρνωνα.

Φυσική και τεχνητή αναγέννηση μαύρης πεύκης μετά την απομάκρυνση των δέντρων στον Ταΰγετο.

Προστασία εδάφους σε πλαγιά από καμένους και πεσμένους κορμούς στον Πάρνωνα.

The post Η διαχείριση του ξύλου στις καμένες δασικές εκτάσεις appeared first on Forest Life - Οικοδόμηση συνεργασιών, ανάπτυξη δεξιοτήτων και ανταλλαγή γνώσεων για τα δάση του Δικτύου Natura 2000 στην Ελλάδα.

Τις τελευταίες δεκαετίες ο τουρισμός αποτελεί σημαίνουσα οικονομική δραστηριότητα σε πολλές προστατευόμενες περιοχές. Οι προστατευόμενες περιοχές αποτελούν σήμερα σημαντικούς πόλους έλξης επισκεπτών, περιλαμβάνονται σε τουριστικά πακέτα διακοπών, προσελκύουν πόρους και έσοδα, δημιουργούν θέσεις εργασίας και στηρίζουν την ευημερία των τοπικών κοινωνιών. Επιχειρούν να διαμορφώσουν την ταυτότητά τους ως τουριστικοί προορισμοί και να ανταποκριθούν στα ποικίλα διαχειριστικά και αναπτυξιακά διλήμματα που ανακύπτουν ως προς την τουριστική αξιοποίησή τους.

Οι προοπτικές του τουρισμού στις προστατευόμενες περιοχές είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον τουρισμό στα δάση. Τα δάση και οι δασικές εκτάσεις είναι η κυρίαρχη μορφή κάλυψης στις προστατευόμενες περιοχές και αυτό σημαίνει ότι οι εμπλεκόμενοι με τη διαχείριση και  την προστασία των δασών πρέπει να είναι ενημερωμένοι για τις εξελίξεις στον τομέα του τουρισμού, να εντοπίζουν την πιθανή συμβολή της δασικής διαχείρισης στον ευρύτερο τομέα του τουρισμού στη φύση και να μπορούν έγκαιρα να επισημαίνουν προβλήματα και πιθανές επιπτώσεις. Από την άλλη, οι ασχολούμενοι με τη χάραξη της τουριστικής πολιτικής και την άσκηση των σχετικών δραστηριοτήτων στη φύση πρέπει να γνωρίζουν τις θεσμικές και τεχνικές προϋποθέσεις ανάπτυξης τους.

Έχοντας υπόψη τα ανωτέρω, όπως και τις ευρύτερες εξελίξεις στον τομέα του τουρισμού στη φύση, το ΜΓΦΙ-ΕΚΒΥ, στο πλαίσιο του έργου LIFE ForestLife, οργάνωσε την ημερίδα «Προκλήσεις και προοπτικές για την ανάπτυξη του τουρισμού στις προστατευόμενες περιοχές». Η ημερίδα πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά την Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2021, με τη συμμετοχή περισσότερων από 300 ατόμων.

Η ημερίδα ξεκίνησε με τους χαιρετισμούς του Υφυπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Γιώργου Αμυρά, της Υφυπουργού Τουρισμού κ. Σοφίας Ζαχαράκη, της Προέδρου του Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α. κ. Μαρία Παπαδοπούλου και του Αν. Γενικού Διευθυντή Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος (ΥΠΕΝ) κ. Ευάγγελου Γκουντούφα, οι οποίοι αναφέρθηκαν στο πλαίσιο πολιτικής και στις δράσεις που υλοποιούνται ήδη για τον τουρισμό στις προστατευόμενες περιοχές και τα δάση.

Στο Α’ Μέρος της ημερίδας διακεκριμένοι ακαδημαϊκοί επικεντρώθηκαν στον σχεδιασμό και την εφαρμογή της τουριστικής πολιτικής γενικά και ειδικότερα στις προστατευόμενες περιοχές.

Στο Β’ Μέρος της ημερίδας παρουσιάστηκαν επιλεγμένα έργα, μελέτες και παραδείγματα καλών πρακτικών για τον τουρισμό σε προστατευόμενες περιοχές.

Πατείστε για να δείτε το πρόγραμμα της ημερίδας και το video της ημερίδας (‘A μέρος και συζήτηση  ‘Α μέρους, ‘Β Μέρος και συζήτηση ‘Β μέρους).

The post Hμερίδα «Προκλήσεις και προοπτικές για την ανάπτυξη του τουρισμού στις προστατευόμενες περιοχές» appeared first on Forest Life - Οικοδόμηση συνεργασιών, ανάπτυξη δεξιοτήτων και ανταλλαγή γνώσεων για τα δάση του Δικτύου Natura 2000 στην Ελλάδα.